Rodzicu,

  • Aby zapewnić dziecku bezpieczny i rzetelny proces diagnostyczny oraz nie narażać na zagrożenie pracowników placówki przyprowadź do Poradni dziecko zdrowe – bez objawów chorobowych.
  • Zaopatrz swoje dziecko, jeśli ukończyło 4 rok życia, w indywidualną osłonę nosa i ust podczas drogi do i z Poradni.
  • Nie przychodź do Poradni z dzieckiem, jeżeli w domu przebywa ktoś na kwarantannie lub w izolacji. Wówczas wszyscy musicie pozostać w domu oraz stosować się do zaleceń służb sanitarnych i lekarza.
  • Jeżeli chcesz umówić lub odwołać wizytę zrób to telefonicznie.
  • Porozmawiaj z dzieckiem o tym, że podczas wizyty w Poradni będą zachowane zasady bezpieczeństwa.
  • Przypominaj dziecku o podstawowych zasadach higieny. Podkreśl, że powinno unikać dotykania oczu, nosa i ust i nie podawać ręki na powitanie. Zwróć uwagę na odpowiedni sposób zasłania twarzy podczas kichania czy kasłania.
  • Pamiętaj, że Ty także powinieneś stosować zasady bezpieczeństwa, bo dziecko uczy się przez obserwację dobrego przykładu. Na terenie Poradni rodzice/opiekunowie przebywają w maseczkach ochronnych i rękawiczkach.
  • Dziecko powinno posiadać własne artykuły do pisania.

JAK MOGĘ POMÓC SWOJEMU DZIECKU?

Rodzicu! W psychologii wyróżniamy 2 rodzaje motywacji: zewnętrzną („robię to co muszę”) oraz wewnętrzną („robię to co chce”).  Niestety tylko dzięki ukształtowanej motywacji wewnętrznej nasze dziecko będzie z większym zaangażowaniem i przyjemnością brać udział w różnych zajęciach, chętniej uczyć się odpowiedzialności, doświadczać dumy z sukcesu i radzić sobie z porażkami.

Pomóżmy mu w tym! Oto wskazówki:

RUTYNA, PRZEWIDYWALNOŚĆ I KONSEKWENCJA . Ustalmy wspólnie plan dnia, którego będziemy wszyscy konsekwentnie się trzymać. Młodsze dzieci mogą narysować zegar, na którym wyznaczą poszczególne elementy dnia.

 RÓB WYJĄTKI – konsekwencja w wychowywaniu jest bardzo ważna, tak samo ważna jak elastyczność. Jeżeli dziecko niechętnie wykonuje polecenia, zastanówmy się co jest tego przyczyną. Empatyczna rozmowa o problemie zapewne pozwoli złagodzić negatywne emocje , które towarzyszą naszym dzieciom. Takim troskliwym podejściem pokazujemy dziecku, że jest dla nas ważne i że liczymy się z jego potrzebami.  Dodatkowo wpływa to pozytywnie na relacje między dzieckiem i rodzicami oraz uczy wzajemnego szacunku.

WYDAWAJ KONKRETNE POLECENIA. Czasem polecenie „odrób lekcje” jest zbyt ogólne dla dziecka. Może warto przedstawić konkretny plan działania . „Sprawdź co masz dziś zadane” , Które zadania potrafisz wykonać sam, przy których potrzebujesz pomocy?”, „Zacznij od zadań  trudniejszych” itp.

KAŻDE DZIAŁANIE POWINNO MIEĆ SENS. Nie używaj argumentów typu „ Tak ma być i koniec”, „To ja o tym decyduję” . Należy porozmawiać z dzieckiem i wyjaśnić po co ma coś zrobić (np. „ Posprzątaj pokój , żebyś mógł rozłożyć tor samochodowy), a nie dlaczego (Posprzątaj pokój, bo jest bałagan). Od nastolatków powinniśmy już wymagać myślenia abstrakcyjnego  i oczekiwać powagę i podniosłość określonych sytuacji. Rodzice sami również powinni odpowiedzieć sobie na pytanie „Po co moja córka/syn ma to robić?”

NEGOCJUJ. Jeżeli chcemy wprowadzić jakieś zasady konsultujmy je ze wszystkimi. Nie chodzi o to, żeby dziecko decydowało o tym czy w ogóle ma odrabiać lekcje. Chodzi o to , że może samo zdecydować kiedy może to zrobić.

DOCENIAJ NIE OCENIAJ. Dostrzegajmy wysiłek jaki dziecko wkłada w  wykonane zadanie, a nie tylko efekt końcowy.  Nawet jeżeli towarzyszą temu błędy. Powiedz dziecku „Możesz być z siebie dumny”/

BĄDŹ PRZYKŁADEM . Istotnym elementem modelowania są nasze reakcje na prośby dzieci. Zastanówmy się, jak często słyszą od nas: „zaraz”, „poczekaj”, „teraz nie mogę”, „jeszcze chwila”. Czy nie są one naszym lustrzanym odbiciem, gdy odmawiają wykonania jakiejś czynności?

ZADBAJ O SIEBIE . Bardzo często wiele naszych konfliktów wynika ze złego samopoczucia. Pomyślmy o czasie na kawę, o rozmowie z bliską osobą, o krótkiej 15 min. drzemce , a może dobrej książce lub odcinku ulubionego serialu.