Rodzicu,

  • Aby zapewnić dziecku bezpieczny i rzetelny proces diagnostyczny oraz nie narażać na zagrożenie pracowników placówki przyprowadź do Poradni dziecko zdrowe – bez objawów chorobowych.
  • Zaopatrz swoje dziecko, jeśli ukończyło 4 rok życia, w indywidualną osłonę nosa i ust podczas drogi do i z Poradni.
  • Nie przychodź do Poradni z dzieckiem, jeżeli w domu przebywa ktoś na kwarantannie lub w izolacji. Wówczas wszyscy musicie pozostać w domu oraz stosować się do zaleceń służb sanitarnych i lekarza.
  • Jeżeli chcesz umówić lub odwołać wizytę zrób to telefonicznie.
  • Porozmawiaj z dzieckiem o tym, że podczas wizyty w Poradni będą zachowane zasady bezpieczeństwa.
  • Przypominaj dziecku o podstawowych zasadach higieny. Podkreśl, że powinno unikać dotykania oczu, nosa i ust i nie podawać ręki na powitanie. Zwróć uwagę na odpowiedni sposób zasłania twarzy podczas kichania czy kasłania.
  • Pamiętaj, że Ty także powinieneś stosować zasady bezpieczeństwa, bo dziecko uczy się przez obserwację dobrego przykładu. Na terenie Poradni rodzice/opiekunowie przebywają w maseczkach ochronnych i rękawiczkach.
  • Dziecko powinno posiadać własne artykuły do pisania.

OPTYMIZM- dobry na wszystko. Bądźmy optymistami – dla samych siebie i dla naszych dzieci!

Optymizmu dziecko uczy się od rodziców.

Rodzicu to czy Twoje dziecko wyrośnie na optymistę zależy w dużej mierze od tego, jak my je wychowamy. Optymizmu można się nauczyć i co ważne nie jest to trudne. Obecnie kiedy przeżywamy trudny czas epidemii, pozostajemy w domu i nie możemy spotkać się z  kolegami, rodziną szczególnie potrzebujemy optymistycznego podejścia do życia.

 

A zatem:

  • Rozmawiajmy z dziećmi o naszych problemach i tym, jak mamy zamiar je pokonać.
  • Za każdym razem, gdy dziecko zachowa się niegrzecznie, dajmy mu od razu szansę na poprawienie się, na naprawienie tego co uszkodziło.
  • Czytajmy i podsuwajmy książki, w których złe, dramatyczne położenie bohaterów mija, zmienia się. Świetną lekturą dla przyszłych optymistów mogą być książki Astrid Lindgren.
  • Każdego dnia opowiadajmy co dobrego się zdarzyło. Szukajmy codziennie drobnych oznak radości np. smaczny obiadek, pachnąca kąpiel, udany rysunek…..

Metoda ta buduje u dziecka poczucie, że szczęściem jest zwykła rzecz i nie czeka ono na niemożliwe w postaci wygrania w totka czy złowienia złotej rybki.

  • Spisujmy problemy na karteczkach i schowajmy je w kopertach z datą. Za jakiś czas otwierajmy takie stare koperty i śmiejmy się z tych ‘’strasznych niemożliwych do rozwiązania problemów,, Okaże się, że to co kiedyś nas przerastało- teraz jest już śmieszne. Dzięki temu dziecko uczy się patrzenia na problemy jako na coś co mija i staje się nieważne, nieistotne.

Pamiętajmy przyczyną pesymizmu może być:

  • Przebywanie z kimś pesymistycznym kto wpaja dziecku: życie jest ciężkie, nie ma co liczyć na coś dobrego,
  • Brak sukcesów dziecka w dziedzinie na którą liczyło np. szkoła, zawody sportowe,
  • Smutne dziecko uważa, że najbliżsi go nie kochają bo zrobili coś co o tym według dziecka świadczy np. rodzice się kłócą, mama zachorowała i na długo poszła do szpitala.

Jeśli dziecko jest pesymistycznie nastawione do życia nie podejmuje już wysiłku bo zakłada, że na pewno nic się nie uda.

JAK WZBUDZAĆ OPTYMIZM ?

Zarażajmy dziecko entuzjazmem i zapałem we wszystkim co robimy. Nawet kiedy  ugniatamy ciasto – niech wyrabiane wspólnie ciasteczka będą dla nas powodem radości.

Wspólnie zróbmy z dużego tekturowego pudła domek, wytnijmy okna, drzwi i cieszmy się z naszej budowli…

Postarajmy się ,żeby czegoś nauczyło się bardzo dobrze – na przykład wycinać kółka, dokładnie wypełniać kolorowankę….

Poświęcajmy  dziecku czas na czynności na nic nieukierunkowane- łaskotki, odgrywanie różnych postaci, rzucanie miękką zabawką. Pokazujemy dziecku w ten sposób nieodkryty przez niego obszar życia- radość.

DZIECKO OPTYMISTYCZNE:

? to dziecko optymistycznych rodziców, dziadków, nauczycieli,

? lubiane i lubiące innych ludzi

? karcoone tylko za konkretne zachowania i mające zawsze szansą na poprawę,

? umiejące realnie ocenić rozmiary niepowodzenia, przykrości,

? zdrowe,rzadziej chorujące, niezagrożone stanami depresyjnymi,

? osiągające w życiu sukcesy

Opracowała: mgr Irena Śmiech- pedagog, PP-P w Bełżycach